… onlarca ışık geçtik her kırmızı ışık biraz daha bıraktı seni bana her yeşil ışık biraz daha aldı seni benden ilk defa sevdim kırmızı ışıkları

aşkı çıkmaz yollara saldık “keşkelerimize” boyun eğerek bir daha asla olmayacak “mutlu sevişmeler” bir daha asla, görünmeyeceksin eskisi gibi…

… yine aynı kahrolası şarkı yine yine yine, sen nutuklar atıp insanlara kapılar ardında ağlayan ben

bir tek sabahları seviyorum sessizliği otobüslerin durduğu, hayaletlerin beklediği duraklar eskiden kalma yanık bilet kokusu Kuşların o en sersem halleri ve halen sevişmede yapraklar üst üste çöpçünün izniyle…

rüzgarın duvara çarptığı yerdeyim içimde küçük hortumlar içimde yağmurlar, bulutlar “sıkıldım”

… Kimse benim gibi sevemesin diye Sevmedim seni… Yok, Üstüne parfümler sıkılmış, bir köşesi papatyalı mektuplarım “komando” yazan resimlerim de yok…