gözlerimi de terkediyorsun artık kuru dönüyor seninle dolan mendiller ve ben yine o melodilerle boğuyorum kendimi bir “fa anahtarı” keserken bileklerimi gecenin kadehine doluyor acım son bir çabayla titrek martılar çiziyorum “m” harfinden simit atmayı unutmayasın…

bir yer kaldı gitmediğim kelimeleri cebime doldurup üç noktaları sana bıraktığım

gözlerimdeki acı, uykusuzluk değildi gezerken jilet tenimde sanma ki tıraş oluyordu bu velet… eski bir anahtarlığa asılıydım boynumdan.

giderken durmayı düşündüğünde ayakların geride, yüzün güne dönük ve ellerin bir yumruk gibi yüreğinde kim tutar ki seni, git işte!

… Aşkımı yazdım, en parlak beyaz kağıtlara Göz yaşlarımla sarı papatyalar kondurdum üstüne Kapıları kilitleyip bağırdım “seni seviyorum” Kolumda sigara söndürdüm Bileklerimi kestim

“Sen” olmadığında güneş doğmaz, yıldızlar kaymaz, toprak kokmazdı yağmurdan sonra kargalar bile korkmazdı korkuluklardan “sen” yüzüme bile bakmazdın